Project nieuwe kadekraan KNRM Schiermonnikoog

Binnen het vlootvernieuwingsprogramma van de KNRM wordt per reddingstation zorgvuldig bekeken welke aanpassingen nodig zijn bij de komst van een nieuwe reddingboot. Voor de introductie van de Chaterina D klasse betekent dit dat in sommige gevallen de bestaande kadekraan moet worden aangepast of volledig vervangen.

Voor KNRM Schiermonnikoog speelde een aantal specifieke randvoorwaarden een rol. De beschikbare hoogte in het boothuis is beperkt, waardoor het kantelframe van de reddingboot moet kunnen scharnieren en zowel naar voren als naar achteren kan worden ingeklapt. Daarnaast is de Chaterina D klasse met een gewicht van circa 2.250 kilogram zwaarder dan de eerdere Atlantic 75 reddingboot.

KNRM-kraaninstallatie

Dit extra gewicht had gevolgen voor meerdere onderdelen van de infrastructuur. De bestaande boottrailer, die maximaal 2.000 kilogram mocht dragen en bovendien al meer dan vijftien jaar in gebruik was, is vervangen door een nieuwe bootwagen met een hogere toegestane belasting. Ook de bestaande kadekraan voldeed niet meer. Deze was ontworpen voor de Atlantic 75, had een beperkte hijscapaciteit en functioneerde onvoldoende betrouwbaar bij windbelasting.

In 2024 is daarom besloten de kadekraan volledig te vernieuwen, met als uitgangspunt dat alle genoemde aandachtspunten structureel zouden worden opgelost. Inmiddels is de nieuwe kadekraan geïnstalleerd en in gebruik genomen. Hiermee is KNRM Schiermonnikoog technisch voorbereid op de inzet van de nieuwe Chaterina D reddingboot.

Project kusthulpverleningsvoertuigen

De ontwikkeling van het nieuwe kusthulpverleningsvoertuig verloopt zorgvuldig bij Dutch Military Vehicles. Ontwerp en bouw worden stap voor stap uitgewerkt, waarbij aandachtspunten na signalering technisch worden uitgewerkt en visueel worden vertaald naar een gedetailleerd ontwerp.

Een voorbeeld hiervan is de doorontwikkeling van de achtertrap van het voertuig. Bij het ontwerp wordt rekening gehouden met uiteenlopende omstandigheden, zoals weer, zand en zout water. Bewezen oplossingen uit eerdere voertuigen worden waar mogelijk meegenomen in het nieuwe ontwerp.

Links KHV met camera en rechts KHV zonder camera

Daarnaast is in december getest met een warmtebeeldcamera op het strand van Wijk aan Zee, zowel overdag als in het donker. De test laat zien dat warmtebeeld vooral bij nachtelijke zoekacties een duidelijke meerwaarde biedt. De resultaten worden verder besproken met de fabrikant om de inzet en instellingen te optimaliseren. Ook is een nieuw type zoeklicht getest, dat door de hoge lichtopbrengst positief werd beoordeeld.

Reddingstation Hindeloopen van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij (KNRM) hield op zaterdag 13 december de doopplechtigheid van haar nieuwste reddingboot. Zoals gebruikelijk bij de KNRM is ook de bouw van deze ruim 7,5 meter lange reddingboot mogelijk gemaakt door een schenking. Traditiegetrouw mag de schenker van de reddingboot de naam aan de boot geven en onthullen bij de doopplechtigheid.

In het jaar dat het nautische evenement Sail afgelopen augustus zijn tiende editie vierde, schenken de oprichter van Sail, John van Doorn, en zijn vrouw €3.500.000 aan de KNRM voor een reddingboot van de nieuwe Nh1816-2-klasse.

De band van Van Doorn met de KNRM ligt op meerdere vlakken. “Als lid van de Stichting Nederlandse Kaap Hoorn-vaarders las ik over deze geschiedenis en ontdekte ik hoeveel zeelui er in de 18e eeuw op die route om het leven zijn gekomen: 100.000. Dat trof mij erg. Het deed me beseffen hoe goed het is dat er in Nederland een reddingmaatschappij is die mensen in nood van de Noordzee en ander water haalt. Ik heb altijd iets met water gehad. Ik zeil al sinds mijn twaalfde en heb kleine en grote zeilschepen gehad. Nu varen we met een 12-meterzeiljacht. Verder was ik twee jaar koopvaardijofficier voordat ik ging studeren. En als voorzitter van het Amsterdams Havenkoor zing ik veel liederen over mensen op zee die om het leven komen of op het nippertje gered worden. Dit alles linkt mij aan de KNRM. En natuurlijk die keer dat de vrijwilligers mij van een zandbank hebben gesleept in Zeeland.”

De nieuw te bouwen reddingboot Nh1816-2, waarvan het eerste exemplaar volgens planning in tweede helft 2027 in de vaart wordt genomen, wordt onder meer gestationeerd op de Waddeneilanden. Van Doorn: “Het was onze voorwaarde dat het een zeewaardige reddingboot zou zijn. Zo’n groot schip moet varen op zee, voor reddingen of trainingsdoeleinden.”

De KNRM is dankbaar voor deze uiterst gulle gift.

De KNRM heeft opdracht gegeven voor de bouw van dertien nieuwe reddingboten, die vanaf 2026 worden gebouwd door de Friese werf Dok en Scheepsbouw Woudsend BV in Woudsend. Het betreft ‘all-weather’ reddingboten van ruim 19 meter, de grootste reddingbootklasse bij de KNRM. Nooit eerder in de 201-jarige geschiedenis van de KNRM werd zo’n grote order geplaatst. Alle reddingboten worden betaald uit donaties, nalatenschappen en bijdragen van KNRM-sponsoren. De naamgeving van elke reddingboot wordt bepaald door de sponsor die het grootste deel van de bouwkosten heeft gedoneerd.

“We zijn enorm trots dat we, na een lang en zorgvuldig ontwikkelproces, deze opdracht hebben kunnen verstrekken aan een Nederlandse werf,” vertelt Jacob Tas, directeur van de KNRM. “Deze nieuwe serie reddingboten, met alle mogelijke verbeteringen en innovaties, zal ervoor zorgen dat we onder alle omstandigheden mens en dier kunnen redden: veilig en betrouwbaar, nu maar vooral ook in de toekomst.”

De opdracht voor de bouw van de reddingboten is, na een zorgvuldig aanbestedingstraject, gegund aan Dok en Scheepsbouw Woudsend BV, een werf die al jaren reddingboten bouwt en onderhoudt voor de KNRM. Deze werf kreeg eerder de opdracht voor de bouw van tien reddingboten van de Van Wijk-klasse, waarvan er nog zeven in aanbouw zijn. De nieuwe opdracht betreft een klasse van 19 meter lengte. Gert-Jan Bleeker, directeur van Dok en Scheepsbouw Woudsend, is trots om te starten met de bouw van de grootste KNRM-reddingboten: “Voor een project van deze omvang en betekenis kunnen we alleen maar zeggen: It giet oan!”

Doorontwikkeling van de Nh1816-klasse

De dertien te bouwen reddingboten zijn een doorontwikkeling van de twee bestaande all-weather reddingboottypen: de Arie Visser-klasse en de Nh1816 van ruim 19 meter. De Nh1816 is sinds april 2014 in dienst. De reddingboot is gedoopt door Hare Majesteit Koningin Máxima en was een schenking van de goededoelenstichting van verzekeringsmaatschappij Nh1816.

Tot 2018 is de Nh1816 uitvoerig in de praktijk getest, waarna werd besloten tot heroverweging en verdere doorontwikkeling. Daarom werd in 2021 gestart met het ontwikkelen van een opvolger. Bijzonder hieraan is dat scheepsbouwkundigen van Gaastmeer Design BV en onderzoeksinstituut MARIN nauw samenwerken met een afvaardiging van vrijwilligers van de reddingstations die met de nieuwe reddingbootklasse zullen gaan varen. Samen zorgden zij ervoor dat de Nh1816-2 een reddingbootklasse wordt waarin de beste eigenschappen van de Nh1816 en de Arie Visser-klasse samenkomen. De Nh1816-2-klasse zal een topsnelheid van 60 km/uur hebben, onder alle weersomstandigheden inzetbaar zijn en na een kapseis uit zichzelf kunnen terugkeren.

Reddingstations

De dertien reddingboten zijn bestemd voor de reddingstations in Eemshaven, Schiermonnikoog, Ameland, Terschelling, Vlieland, Den Helder, Scheveningen, Hoek van Holland, Stellendam, Neeltje Jans en Breskens, plus twee reddingboten voor de reservevloot, die worden ingezet als vervanging tijdens onderhoud.

Bijzonder is dat de naam van de eerste boot, een reserveboot, op 11 oktober vorig jaar bekend is gemaakt door Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander. Deze reddingboot zal Prins Johan Friso gaan heten en is vernoemd naar de overleden broer van Zijne Majesteit en zoon van Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Beatrix, de beschermvrouwe van de KNRM.

Naamgeving uit schenkingen

Traditiegetrouw krijgen reddingboten van de KNRM een naam die wordt bepaald door de schenker of erflater die de bouwkosten heeft gedoneerd of bij testament heeft nagelaten aan de KNRM. Voor negen van de dertien nieuw te bouwen reddingboten is inmiddels een naamgever gevonden. Verwacht wordt dat ook de overige vier de komende jaren een trotse naamgever krijgen.

John van Doorn (oprichter van Sail Amsterdam) en zijn vrouw schenken samen de nieuwe Nh1816-2 voor KNRM Ameland. De band van Van Doorn met de KNRM ligt op meerdere vlakken. “Als lid van de stichting Nederlandse Kaap Hoorn-vaarders las ik over deze geschiedenis en ontdekte ik hoeveel zeelui er in de 18e eeuw op die route om het leven zijn gekomen: 100.000. Dat trof mij erg. Het deed me beseffen hoe goed het is dat er in Nederland een reddingmaatschappij is die mensen in nood uit de Noordzee en ander water haalt. Ik heb altijd iets met water gehad. Ik zeil al sinds mijn twaalfde en heb kleine en grote zeilschepen gehad. Nu varen we met een 12-meter zeiljacht. Verder was ik twee jaar koopvaardijofficier voordat ik ging studeren. En als voorzitter van het Amsterdams Havenkoor zing ik veel liederen over mensen op zee die om het leven komen of op het nippertje gered worden. Dit alles verbindt mij met de KNRM. En natuurlijk die keer dat de vrijwilligers mij van een zandbank hebben gesleept in Zeeland. Het was onze voorwaarde dat het een zeewaardige reddingboot zou zijn. Zo’n groot schip moet varen op zee, voor reddingen of trainingsdoeleinden.”

KNRM vervangt tot 2035 haar 75 reddingboten

De KNRM is met 75 reddingboten langs de kust dag en nacht beschikbaar voor noodgevallen op zee en op het ruime binnenwater. De reddingboten variëren in lengte van 5 tot ruim 19 meter. Een deel van deze boten is zelfs inzetbaar bij windkracht 12. Daarom moeten deze schepen voldoen aan de hoogste eisen en in topconditie verkeren. Een groot deel van de huidige reddingvloot bestaat uit reddingboten uit 1991 en daarna. De schepen zijn goed onderhouden en veilig voor de vrijwilligers, maar de onderhoudskosten worden steeds hoger en het risico op uitval neemt toe. Sinds de start van de vlootvernieuwing in 2021 worden tot 2035 de 75 reddingboten vervangen door nieuwe.

De KNRM is een reddingsorganisatie die alleen kan bestaan dankzij het werk van ruim 1.500 vrijwilligers op de 45 reddingstations en de vrijwillige bijdragen van ruim 135.000 donateurs. Het reddingwerk is kosteloos en wordt betaald uit giften van particulieren, bedrijven en fondsen. De KNRM redt en helpt sinds 1824 zonder overheidssubsidie, maar vervult haar rol wel in opdracht van de overheid en vooral voor iedereen die in problemen komt op het water.

De totale vlootvernieuwing van 75 reddingboten tot en met 2035 kost 120 miljoen euro. Bijna 70% hiervan is reeds toegezegd door schenkers en erflaters, maar voor de financiering van de overige 30% moet de Redding Maatschappij nog aan de bak. De KNRM heeft er vertrouwen in dat ook voor deze boten in de komende jaren schenkers worden gevonden. De KNRM investeert hiermee in de toekomst van een veilig vaargebied in Nederland en veiligheid voor haar vrijwillige bemanning.

Jacob Tas is blij met dit belangrijke besluit: “Het is geweldig dat de KNRM in staat is om deze enorme stap voorwaarts te zetten en ervoor te zorgen dat de vrijwilligers de komende 25 jaar het redderswerk veilig en adequaat kunnen uitvoeren. Dankzij de unieke structuur van de KNRM — kosteloos redden door vrijwilligers, privaat gefinancierd — blijft de KNRM in staat de beste vrijwillige hulpverleningsorganisatie van Nederland te zijn.”