‘Je ziet je hond verdrinken, wat moet je dan?’
Het is een koude ochtend eind januari als het misgaat bij de Noordpier in IJmuiden. Wat begint als een strandwandeling met zijn hond Lizzy, eindigt voor Ben Griffioen in ijskoud zeewater. Terwijl bij het KNRM-reddingstation IJmuiden de melding binnenkomt van een hond op de blokken, verandert de situatie snel: ook de eigenaar ligt in het water.
Ben wandelt die ochtend met zijn zus en neefje bij de Noordpier, voor hem onbekend terrein. Na een korte stop bij een strandtent loopt hij alleen nog even door richting de pier. Daar gaat het mis. “Toen ik Lizzy de pier op volgde, realiseerde ik me direct dat dit gevaarlijk was”, zegt Ben. “Ik riep haar, maar het was al te laat.” Het hondje springt over de steile rand en valt in zee.
Ben zoekt naar een ladder of reddingsboei, maar ziet niets. “Dat voelde zo ontzettend machteloos.” Twee omstanders bellen de dierenambulance. Ben zelf belt 112 en krijgt een brandweerman aan de lijn. “Hij waarschuwde: spring er niet in, dat hebben we vaker meegemaakt en dat gaat niet goed.” Lizzy staat droog op een klein mosselbedje. Ben moet terugbellen als de situatie verergert.
Even later valt Lizzy opnieuw het water in en heeft zichtbaar moeite om boven te blijven. Bens zus komt aanrennen met een touwladder van een nabijgelegen restaurant. Samen met omstanders rolt Ben de ladder uit. “Je ziet je hond verdrinken, wat moet je dan? Ik wist dat de hulpdiensten onderweg waren, maar het zou te laat zijn voor Lizzy.”
De omstanders houden met alles wat ze hebben de ladder vast, terwijl Ben naar beneden klimt en het tuigje van Lizzy grijpt. “Daar hing ik met mijn hond aan twee vingers. Halverwege de klim omhoog begonnen mijn armen leeg te raken. ‘Ik hou het niet vol’, riep ik naar boven. Mijn zus stond doodsangsten uit.” Dan glipt Lizzy uit zijn handen. “Ik deed een stap naar beneden, maar mijn gewicht was te veel voor mijn lamme armen. Ik viel achterover in zee.”
In het water grijpt hij de ladder en Lizzy weer vast. “Ik hield met alles wat ik had de ladder vast en probeerde Lizzy met mijn stem te kalmeren. ‘Wij gaan dit redden.’ Maar ik voelde dat dit niet lang meer moest duren.” Boven wordt opnieuw 112 gebeld met de melding dat nu ook de eigenaar in het water ligt.
Ondertussen is de bemanning van KNRM IJmuiden onderweg met de reddingboot Nh1816. De schipper vaart bij laagwater zo dicht mogelijk naar de pier, waarbij hij uiteindelijk nog maar één meter water onder de kiel heeft. Twee redders springen met een zwemlijn in zee en trekken Ben en Lizzy via de drenkelingenklep aan boord, waar ze in reddingsdekens worden gewikkeld.
Ben lag zo’n tien minuten in het water. Zijn lichaamstemperatuur is gedaald tot 34,4 graden en zijn handen zitten vol snijwonden. “Ik ben iedereen dankbaar die mij geholpen heeft, zeker ook de vrijwilligers van de KNRM. Ik ben meteen donateur geworden en langsgegaan op het reddingstation om ze persoonlijk te bedanken.” De beelden spoken nog dagen door zijn hoofd. “Maar wat was ik blij dat ik die avond weer thuis op de bank zat met mijn vrouw, kinderen én Lizzy.”
Ben Griffioen (43) is visbioloog en woont in Eemnes met zijn vrouw, drie kinderen en zijn 1-jarige Jack Russell, Lizzy.
Fotografie door Matty van Wijnbergen
