Jan is vrijwillige redder bij de KNRM
Jan (56) is schipper bij KNRM Elburg en was in 2002 een van de oprichters van zijn reddingstation. Hij werkte 13 jaar als machinist aan boord van tankers en passagiersschepen en 18 jaar op een familie scheepswerf als mechanic op luxe zeegaande jachten. Daarna kwam hij bij de technische dienst vaartuigenbeheer van de politie terecht. Volgend jaar juli zit hij precies 25 jaar bij de KNRM. “Ik miste de vrijheid van het water. Bij de KNRM kreeg ik die terug en kon ik ook nog mensen helpen. Die combinatie is al jaren een drijfveer voor mij.”
Hoe kwam je met de KNRM in aanraking?
Ik ben mijn hele leven al met water bezig, zowel hobbymatig als voor mijn werk. Ik kom uit een familie waarvan de voorvaderen al meer dan 200 jaren een scheepswerf bezitten. Zelf heb ik 13 jaar gevaren als machinist en was ik 18 jaar werkzaam in de zeegaande luxe jachtbouw. Hierdoor wist ik wel wat de KNRM deed, maar ik had nooit met ze te maken gehad. Het was eigenlijk een ver-van-mijn-bedshow.
Hoe ben je zelf bij de KNRM terechtgekomen?
In 2001 was er een bijeenkomst in een lokaal restaurant in Elburg over het opzetten van een reddingstation. Dat leek mij wel interessant. Zo ben ik er in 2002 bij gekomen. Nog geen twee weken na onze oprichting werden we al opgeroepen voor een vliegtuig dat was neergestort in het Vossemeer. Dat was meteen heel heftig, de drie inzittenden waren overleden. Dan denk je wel even: wil ik dit? Inmiddels ben ik de enige van die originele ploeg die er nog steeds bij zit. Ik ben vanaf de eerste seconde aangesteld als schipper en motordrijver en dat doe ik nog steeds.
Wat was je motivatie om vrijwilliger te worden?
Ik had een aantal jaren aan de wal gewerkt en miste de vrijheid van het water enorm. De KNRM gaf me dat terug: weer het water op, weer die vrijheid. En dan heb ik het nog niet eens over het redden van mensen zelf. Elke actie is anders, andere mensen, een andere beleving, een andere boot. Ook na honderden acties blijft dat elke keer weer nieuw.
Hoe combineer je het vrijwilligerswerk met je werk?
Dat is altijd goed gegaan. Ik ben al 25 jaar ‘s avonds en in de weekenden vrij, ook nu nog bij de technische dienst vaartuigenbeheer van de politie. Als de pieper gaat op mijn vrije dag, laat ik alles vallen en ga ik. Dat is voor mij net zo normaal als 's avonds douchen.
Hoe druk is jullie reddingstation?
We draaien gemiddeld zo'n vijftig acties per jaar, al sinds de oprichting. Vroeger was het vooral in de zomer druk, maar tegenwoordig loopt dat door tot in de winter. Mensen gaan met pensioen, hebben een mooie motorboot en blijven langer op het water zitten.
Wat is jouw kracht aan boord?
Als schipper houd ik het overzicht, de helikopterview over de reddingsacties. Wat ik belangrijk vind, is dat iedereen aan boord zich gewaardeerd en gerespecteerd voelt. Iedereen heeft zijn eigen kracht en dat moet goed op elkaar aansluiten.
