Vier redders over vertrouwen, familie en altijd klaarstaan

Zodra de pieper gaat, laten ze alles vallen. Werk, eten, slaap of een verjaardag. Want ergens op zee of langs de kust is iemand in nood. Voor Martijn, Raymond, Ellert en Roos is dat het moment waarop alles samenkomt. Hun liefde voor het water, de drang om te helpen en het vertrouwen in hun ploeg. Vier verschillende levens, één gedeelde overtuiging: als het erop aankomt, ga je.

Voor Martijn begon het al op jonge leeftijd. Opgegroeid in Katwijk waren de zee en de KNRM altijd dichtbij. Zijn vader was visserman en later vrijwilliger bij de KNRM. “Als zijn pieper ging, sprong ik naast hem in de auto en ging ik mee.” Op het reddingstation luisterde hij naar de verhalen van oudgedienden en hielp hij waar hij kon. Zijn moeder vertelt nog altijd hoe hij als klein kind per se mee wilde varen. “Mijn moeder vond het doodeng, maar ik had het fantastisch. Ik denk dat mijn liefde voor de KNRM daar is begonnen.”

Op zijn achttiende verjaardag kreeg Martijn zijn eigen pieper. “Dat was een droom die uitkwam.” Inmiddels combineert hij het reddingwerk met zijn baan als ambulancechauffeur. Dat betekent soms weinig slaap, maar twijfelen doet hij niet. “Het reddingwerk geeft me energie. Als de pieper gaat, ga ik.” Aan boord draait alles om vertrouwen. “Aan boord moet je blind op elkaar kunnen vertrouwen.”

Ook voor Raymond is de KNRM onlosmakelijk verbonden met zijn leven. Opgegroeid in Ouddorp liep hij als klein jongetje al rond op het reddingstation. Zijn vader en oom waren schipper, later volgden zijn broer, neven en zoon. “Of ik ook redder zou worden, was eigenlijk geen vraag.” De zee is zijn tweede thuis. “Als ik op vakantie een paar dagen geen water om me heen heb, ben ik snel weg.”

Met gemiddeld zo’n 130 acties per jaar is zijn reddingstation vaak in touw. Toch blijft Raymond rustig, ook onder druk. “Ik ben vrij rustig van aard en raak niet gauw in paniek.” Sommige reddingen blijven je altijd bij, zoals die van twee kiters op de Maasvlakte. “Deze redding had heel anders kunnen aflopen, want niemand wist dat er twee personen vermist waren.”

Ellert kwam meer toevallig bij de KNRM terecht. Opgegroeid op Ameland werd hem juist geleerd voorzichtig te zijn met de zee. Toch ging hij als twintiger eens mee naar het reddingstation met vrienden. “Die avond ‘gezellig meegaan’ werd meer dan één avondje.” Wat begon als spectaculair werk, kreeg later een diepere betekenis. “Nu is het gevoel bij te dragen aan de maatschappij wat me drijft.”

In dertig jaar maakte Ellert veel mee. Eén actie staat in zijn geheugen gegrift. De zoektocht naar een Duits meisje dat verdween in zee. “Ook al weet je dat het te laat is.” Dat zijn ploeg haar uiteindelijk terug kon brengen naar haar familie gaf betekenis aan het werk. “Dat we haar konden herenigen met haar familie gaf de voldoening.” Zijn kracht ligt in ervaring. “Een krachtig team is een team dat kennis deelt en samen uitdagingen aankan.”

Voor Roos was water altijd een tweede natuur. Opgegroeid op een Waddeneiland was ze als kind al niet uit zee te slaan. “Ik geloof dat ik wel twaalf zwemdiploma’s heb, van reddingszwemmen tot snorkelen.” Als beroepsbrandweervrouw was actie haar niet vreemd, maar bij de KNRM vond ze ook verbinding. “Het leek me een leuke manier om een sociaal leven op te bouwen. En ik hou van wat actie!”

De pieper gaat vaak. “Zo’n tien keer per maand gaat de pieper. En in de zomermaanden loopt dat op tot 25 keer.” Toch blijft het gevoel hetzelfde. “Maar hoe vaak deze ook gaat. Elke keer weer denk ik: Let’s go!” Onder stress blijft ze scherp. “Bij veel adrenaline word ik juist rustig. Ik focus me op wat nodig is, hou het overzicht en schakel snel.”

Wat deze vier redders bindt, is de sfeer aan boord. Het vertrouwen en de samenwerking. Voor Martijn voelt het als familie. Raymond ziet het als een vanzelfsprekend onderdeel van zijn leven. Ellert haalt voldoening uit het verschil dat je kunt maken. En Roos vat het samen in één zin: “Hoe mooi is het dat we met z’n allen iets voor een ander kunnen betekenen. Waardoor we van een heftige dag in hun leven een iets betere dag maken.”

Wanneer de pieper gaan komen zij in actie. Onder alle weersomstandigheden. Met elkaar. Voor iedereen die hulp nodig heeft op zee.