HOME

De geschiedenis van de Reddingboot

Na oprichting van de reddingmaatschappij in 1824 deed de KNRM het nog 87 jaar zonder ‘orgaan’. Bij zijn aantreden als bestuurslid/secretaris in 1906 bij de toenmalige NZHRM trof H. de Booy een slaperige boel aan. Het contact met de contribuanten, potentiele erflaters en bedrijven beperkte zich tot een gortdroog jaarverslag. Enige jaren later besloot hij de binding met de donateurs de huiskamers binnen te brengen en zo verscheen in februari 1911 de eerste De Reddingboot. Het doel was om informatie te verschaffen aan de donateurs en het blad zou verschijnen “… zoo dikwijls daartoe aanleiding bestaat,, kosteloos worden toegezonden aan hen die onze maatschappij helpen instandhouden.” Het resultaat was snel daar: binnen een jaar verzevenvoudigde het aantal contribuanten, met de viering van het 100 jarig bestaan waren het er al 3.000.

Nummer 1 tot en met 9 verschenen met een eenvoudige omslag. Vanaf nummer 10 werden de omslagen gemaakt door schilder E.M. Eden. Vanaf 1934 verscheen De Reddingboot in een moderner jasje en op vaste tijdstippen. In het voorjaar het jaarverslag en in de winter het kerstnummmer met mooie historische verhalen. Dit bleef bestaan tot de fusie met de KNZMRS in 1991. Na H. De Booy nam zoon Tom het stokje over in 1930. Ook hij was een begenadigd schrijver: zoals hij de reddingverhalen schreef, beleefde je ze mee. In 1970 werd de rol overgenomen door oud-schipper van Oosmahorn, Siep Zeeman. Deze voormalige coaster kapitein zocht een walfunctie en bleek ook te beschikken over een vlotte pen. Kees Brinkman en Edward Zwitser geven in de jaren daarna invulling aan het blad.

De vormgeving van het blad werd steeds levendiger. In 1949 verschijnt het blad voor het eerst met het predikaat Koninklijk. In 1956 gaat zeefotograaf Cees van der Meulen voor de De Reddingboot werken met prachtige foto’s als resultaat. Formaat en vormgeving veranderen in de loop der jaren. Door het toenemend aantal reddingen, 205 in 1971- kon niet meer elke redding beschreven worden. Sindsdien wordt er een selectie gemaakt. Foto’s werden groter en beter afgedrukt, maar kern van het blad bleven altijd de verhalen. In 1989 kreeg de cover en ook het binnenwerk kleur. Vanaf 1997 kwam er een winternummer en in 2000 verschenen voorzicht extra uitgaves met een actueel karakter. Sinds 2002 verschenen er vier volwaardige nummer per jaar. In 2014 ging de KNRM terug naar drie keer per jaar. Naast drukwerk zijn ook de website, social media en video belangrijk geworden in de communicatie met de donateurs en vormen zij een waardevolle aanvulling ‘langszij’ De Reddingboot.

Bent u geen donateur en ontvangt u de reddingboot niet? Hier een inkijkje in het nieuwste nummer

Wilt u de Reddingboot ook ontvangen? Word dan donateur!

DEEL DIT BERICHT