Ik moet de branding zien. Die is allesbepalend.

Als op 2 november in stormachtig weer een zeiljacht strandt boven Texel, worden diverse reddingboten gealarmeerd. Uiteindelijk kijkt iedereen voor de redding van de vier zeilers naar de bemanning van de Zalm, de kleinste reddingboot uit de KNRM-vloot.
 
“Varen met zo’n bootje in dit weer vraagt maximale alertheid”, zegt schipper Sidny van Zon. “Maar je kunt er geweldig veel mee”.
 
Aan de keukentafel trekt de Texelse hoteleigenaar stiekem en goedbedoeld een lange neus naar iedereen die denigrerend doet over de reddingboot Zalm. “In ons werkgebied, met zijn vele ondieptes, is zo’n bootje onmisbaar. En daarbij: Je kunt er veel meer mee dan mensen denken”.
Van Zon onderstreept deze stelling met voorbeelden uit het verleden. Ooit evacueerde de Zalm de bemanning van een gestrand zeeschip, terwijl het in pieken windkracht 12 waaide. “Natuurlijk hielp het dat we konden lanceren in de lij van het zeeschip. In een volle orkaan lanceren is zelfmoord. Maar ook onder de gegeven omstandigheden moesten we alle zeilen bijzetten. En dan blijkt er veel te kunnen, ook met de Zalm. Op het strand kregen we na terugkomst spontaan applaus van het toegestroomde publiek”.
 
Sidny van Zon
 
Op 2 november had Van Zon zijn twijfels terwijl hij aanreed richting het strand. “Er stond een stormachtige wind, maar wind alleen zegt mij niet veel. Ik moet de branding zien. Die is allesbepalend”. Ter plekke besloot de ervaren schipper (22 jaar bij KNRM) vrijwel direct dat hij een poging ging wagen. Daarvoor vroeg hij ervaren bemanningsleden mee te gaan: Jan Agter, Gerard van Veen en Kees Bakker. “Jan wilde wel proberen over te springen op het jacht. We konden de zeilers zíen zitten. Dat vroeg om actie”. Die actie moest van de Zalm komen; de andere reddingboten lagen buiten de branding en konden vanwege diepgang niet dichtbij komen.
 
In de beleving van Van Zon “viel de branding nog mee”, maar de truckchauffeur vertelde nadien dat hij de Zalm tijdens het uitvaren rechtop had zien staan. Ondanks dat slaagde Van Zon erin bij het jacht te komen. “Het jacht gaf enige lij. Aan de loefzijde beukte de branding op het schip en in de lij stond een geweldige stroming, maar het was te doen. Jan sprong over en meldde vrijwel direct dat de bemanning van boord wilde”. In één run werden drie van de vier zeilers van boord gehaald en op het strand afgezet. “De vraag was vervolgens wat we met het jacht gingen doen. Uiteindelijk bleek het jacht niet te redden. De schipper wel. Alle hens waren gered voordat het jacht in de branding in stukken sloeg”. De eigenaar van het jacht stuurde de redders nadien een bedankbrief. Wij zijn dankbaar en diep onder de indruk dat u dit vrijwillig hebt willen doen, aldus de eigena

Help mee

Wat kan ik geven?