Historie van KNRM reddingstation Egmond aan Zee

Egmondse redders krijgen blijk van waardering

De KNRM-reddingbootbemanning van Egmond aan Zee heeft op 2 januari 2015 een blijk van waardering gekregen van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij. De redders krijgen de oorkonde voor een op 4 oktober 2014 uitgevoerde redding, waarbij een jacht met twee personen en twee honden tijdens zeer snel verslechterende weersomstandigheden in veiligheid werden gebracht.
De blijk van waardering werd uitgereikt door Dhr. van Duyvendijk, de voorzitter van de Raad van Toezicht van de Redding Maatschappij.

De Raad van Toezicht en Directie van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij betuigen hun dank en waardering aan het Reddingstation Egmond aan Zee voor de redding op 4 oktober 2014 van de twee opvarenden en twee honden van het zeiljacht Ocean Eleven met de reddingboot Adriaan Hendrik.

Onder zeer snel verslechterende weersomstandigheden – windkracht 7 tot 9 en invallende duisternis – is op professionele wijze hulp verleend aan een slecht manoeuvreerbaar zeiljacht. Door uitstekende samenwerking, weloverwogen besluitvorming en professioneel handelen van schipper en bemanning , werden de opvarenden in samenwerking met reddingstation IJmuiden in veiligheid gebracht.

Reddingrapport :

We zaten midden in de hel!
Egmond aan Zee, 4 oktober 2014

“KAPPEN DIE LIJN ………. NU ! ………. ZE GAAN OM!" schreeuwt de reddingbootschipper naar zijn bemanning. Wat een routine klus leek te worden ontaarde in een heftige strijd met de elementen!
De bemanning van KNRM station Egmond krijgt aan het eind van de middag alarm voor het zeiljacht Ocean’s Eleven. Het is even onduidelijk waar het jacht zich bevind de zandzuiger Shoalway heeft op een afstand van 5 mijl een echo wat uiteindelijk het zeiljacht blijkt te zijn, het zeiljacht bevind zich op 17 mijl noord west van Egmond en ligt bijna in de vaarroute. De eveneens gealarmeerde reddingboot Koos van Messel van IJmuiden keert hierop retour station.

Als de reddingboot Adriaan Hendrik ter plaatse is worden twee opstappers overgezet en een sleepverbinding belegd, met een snelheid van zo’n 7 mijl per uur zet de sleep koers richting IJmuiden. Er word een ruimende en aantrekkende wind, kracht 5 tot 6 beaufort verwacht voor het begin van de avond. De sleep verloopt voorspoedig en men verwacht rond half negen de pieren van IJmuiden binnen te lopen.

De sleep is ter hoogte van Castricum als het weer ineens omslaat. Het wordt aarde donker, zware regenbuien gepaard met een hoop wind (in de buien trekt de wind aan tot 8 a 9 Beaufort) zwepen de zee op. Binnen een kwartier staan er golven van zo’n twee en een halve meter hoog.

Het fokzeil zit in de knoop in de verstaging en begin hevig te klapperen!
Over de marifoon klinkt ineens een hoop kabaal ………. de schipper kijkt naar de sleep en het jacht ligt plat in de golven! “KAPPEN DIE LIJN .......... NU ! .......... ZE GAAN OM!" schreeuwt hij naar zijn bemanning.

Twee man springen het achterdek op en beginnen de sleepverbinding los te snijden, De schipper stuurt op aangeven van de opstappers aan boord van het jacht de sleep met de kop op de golven en het jacht richt zich weer op en de situatie is weer redelijk onder controle.

Bij de minste of geringste stuurbeweging slaat het zeiljacht echter plat; waarschijnlijk is de kiel afgebroken.

De schipper verzoekt de Nederlandse Kustwacht met spoed de reddingboot Koos van Messel te alarmeren, De mensen moeten zo snel als mogelijk van het jacht af worden gehaald. De Adriaan Hendrik houdt de sleep gaande en vanuit IJmuiden is de Koos van Messel onderweg. Eenmaal ter plaatse komt de reddingboot langszij het zeiljacht en neemt in een aantal pogingen de twee opvarenden, de beide honden en de twee opstappers aan boord.

Als iedereen veilig aan boord van de Koos van Messel is, wordt de sleeplijn door gesneden, Het jacht wordt voor anker gegooid net noord van het anker gebied bij IJmuiden. De beide reddingboten keren hierop naar de haven van IJmuiden.

In het boothuis van station IJmuiden kan iedereen even op verhaal komen “het ging maar net goed …………… zegt een van de opvarenden”.

Beide opvarenden zijn danig onder de indruk van alles wat zich in het laatste uur heeft afgespeeld.

De bemanning van de Adriaan Hendrik is rond elf uur, na een inzet van zo'n zes uur, weer terug in het boothuis.
De reddingboot is tegen middernacht weer klaar voor de volgende inzet. De bemanning kan eindelijk even op verhaal komen. De 'achterblijvers' willen uiteraard het gehele verhaal horen en zijn onder de indruk van hetgeen wat zich op zee heeft afgespeeld.