HOME

Reddingboot Jan en Titia Visser

Reddingboot Jan en Tita Visser

Reddingboot Jan en Tita Visser


Klasse Johannes Frederik
Afmetingen 14,40 x 5,40 x 0,75 m
Geschonken door: Mw. T. Visser
Gedoopt door: Mw. T. Visser
In dienst sinds: 9-11-1996

Op zaterdag 9 november 1996 werd de reddingboot Jan en Titia Visser gedoopt en in dienst gesteld op Schiermonnikoog.

De boot werd geschonken door mevrouw Visser. Mevrouw Visser, de zuster van Jan Visser (overleden op 5 december 1993), onthulde de naam van het schip, waarbij broer en zus Visser allebei in voorkomen.

Met de komst van de Koning Willem I op Schiermonnikoog stationeerde de KNRM de Jan en Titia Visser op reddingstation Eemshaven

De reddingboot 'Jan en Titia Visser' maakt samen met zeven zusterschepen deel uit van een vloot van het type Johannes Frederik. De eerste boot uit de serie kreeg de naam 'Johannes Frederik', vandaar.
De reddingboot werd in samenwerking met het Bureau voor Scheepvaart, Willem de Vries Lentsch, ontworpen en vervolgens bij de firma Aluboot in Hindeloopen gebouwd, die gespecialiseerd is in het bouwen volgens hoge kwalificaties.

Tube
Het meest opvallend aan de boot is de zwarte tube die helemaal om de boot loopt en het schip het aanzien van een grote rubberboot geeft. In werkelijkheid is er sprake van een 'gewoon' aluminium schip met een rondom aangebrachte kunststof tube van 1 mm dik en een 10 cm dikke schuimlaag.
Deze tube geeft de boot rondom extra drijfvermogen. Het gevolg ervan is een grote stabiliteit en een geringe kans op kapseizen.Wanneer dit toch gebeurt, is er nog geen reden voor paniek. De 'Jan en Titia Visser' is zelfrichtend. Dat betekent dat het schip spontaan weer overeind komt. Van grote invloed daarbij is het gesloten stuurhuis, dat als een enorme luchtbel werkt.

De voortstuwing
De 'Jan en Titia Visser' heeft twee MAN-dieselmotoren van elk 680 pk, gekoppeld aan twee Hamilton waterjets. Het voordeel van waterjets is dat er zich geen uitstekende delen, zoals draaiende schroeven, onder de romp bevinden. De snelheid van ruim dertig knopen stellen de 'Jan en Titia Visser' in staat om op zee de achteropkomende golven - die bij windkracht 10 tot 12 een snelheid van ongeveer 25 knopen hebben - voor te blijven. Als de boot langzamer zou zijn, bestaat de kans op surfen, waardoor de boot onbestuurbaar wordt.

Na de bouw van de 'Christien' werd de romp van dit type reddingboot aangepast en tevens verlengd. Daardoor heeft de boot een vriendelijker vaargedrag gekregen.Ook werden grotere brandstoftanks aangebracht.