HOME

Logo KNRM

Een nieuw boothuis is dringend nodig
Ons boothuis is onze basis!
Help ons mee
 
Een boothuis dat minimaal 50 jaar het Texelse weer kan trotseren

We bouwen niet voor tien jaar, maar voor vijftig! Dat zie je terug in de materiaalkeuze. Geen bootschuur met golfplaten dus, maar een solide constructie die overeind blijft bij extreme stormen.

 

Langs de kust moet je erosiebestendig bouwen. Vanwege het zand en de zilte lucht slijten gebouwen sneller dan normaal. Eigenlijk moet je vrijwel geen onderhoud aan het gebouw hebben. En tegelijk moet alles sober en doelmatig zijn: geen gouden deurknoppen en kranen, maar roestvrij staal.

 

  • Planning: gereed Kerst 2018
  • Oppervlakte: 415 m2
  • Kosten: ca. 886.000 euro
Help ons mee
 

"Toegewijde redders verdienen een veilige omgeving in dit verraderlijke gebied"

sjongeelReddingstation De Cocksdorp ligt strategisch aan de noordkant van Texel: bij het Eierlandse Gat. Het gaat daar vaak mis bij slecht weer. Het zeegat binnenvaren vanuit de Noordzee is enorm risicovol. Maar omdat het reddingstation in de beschutting van het eiland zelf ligt, kan de reddingboot van De Cocksdorp bij elk weer uitvaren.

 

Het Eierlandse Gat is een verraderlijk zeegebied, waar de zandbanken door eb en vloed elke dag veranderen. In de bijna 200 jaar dat de KNRM bestaat zijn er talloze schepen vergaan. Veel zeelieden verloren hun leven, maar even zoveel werden gered door de vrijwillige redders van de KNRM.

 

Bij een golfhoogte van vijf tot zes meter voel je je heel nietig en heb je diep respect voor de redders van De Cocksdorp. Zij kennen het Eierlandse Gat op hun duimpje: na elke storm gaan ze, als de zee weer rustig is, het water op om te kijken wat er is veranderd aan de banken en geulen. De kennis daarover zit niet alleen in de kaartplotter, maar vooral tussen de oren.

 

Zulke toegewijde redders verdienen gewoon een goed boothuis. Daar staat niet alleen de reddingboot klaar om uit te varen, daar hebben ze ook elke week hun oefenavond. Het boothuis is een honk vol verhalen en herinneringen. Sommige delen we graag met donateurs en bezoekers. Maar na afloop van reddingsacties worden er in de bemanningsruimte soms ook traumatische ervaringen verwerkt. Daarbij wordt weleens een traantje weggepinkt. Daarvoor moet het een veilige plek zijn, zonder pottenkijkers.

 

De vrijwillige redders op Texel vormen een hechte groep; de trots om bij de KNRM te horen is op een eiland nog groter dan op het vasteland. Eigenlijk doen ze in De Cocksdorp alles zelf, ze hebben bijna geen ondersteuning nodig van het hoofdkantoor. Geweldig dat ik nu voor hen dit project mag leiden.

Schipper Thijs Westerlaken

Het is mijn verantwoordelijkheid dat de bemanning veilig zijn werk kan doen

Lees verder

Opstapper en plaatsvervangend schipper Sandor Mantje (47)

“Er moet onvoorwaardelijk vertrouwen in elkaar zijn”

sandormantjeIn de twintig jaar dat ik voor de KNRM werk heb ik veel mensen geholpen en maakte ik heel wat intense momenten mee. Een paar keer heb ik levenloze lichamen uit het water moeten halen. Dat maakte veel indruk.

 

Ook met een hoop ervaring blijft het reddingwerk bij de woeste Eierlandse gronden nog altijd gevaarlijk. Soms weet je niet wat je hier te wachten staat. Als je dwars op een metershoge golf komt, kun je een rare smak maken of zelfs overboord slaan. Als plaatsvervangend schipper ben ik ook verantwoordelijk voor de bemanning aan boord. Daarom moet er onvoorwaardelijk vertrouwen in elkaar zijn; ik in hen, zij in mij. Niemand mag gewond raken. Ik breek liever zelf een arm of been, dan dat een van de bemanningsleden of geredden iets overkomt. Gelukkig zijn we goed op elkaar ingespeeld, dus dat zal niet gauw gebeuren.

Opstapper Robert Twijnstra (24)

“Tijdens een etentje met mijn vriendin ging de pieper af”

roberttwijnstraDe liefde voor water zat er al vroeg in: van jongs af aan wilde ik mensen redden op zee. Na mijn studie Kust & Zee Management ben ik bewust op Texel gaan wonen en werken. Meteen nadat ik was aangenomen vroeg ik mijn baas of ik bij KNRM aan de slag mocht als vrijwilliger. Gelukkig mocht dat!

 

Het reddingswerk kun je alleen doen als je er voor de volle 100% voor gaat. Het is fijn om in een mooie ploeg te zitten die elkaar aanspoort om te blijven leren en ontwikkelen. De opleidingen en oefenavonden kosten de nodige uurtjes, en ook discipline is belangrijk. Laatst ging ik met mijn vriendin uit eten, toen de pieper afging: “Prio 1, zwemmer in problemen”. Op zo’n moment schuif je je bord aan de kant en ga je meteen naar de reddingboot. Mijn vriendin teleurgesteld natuurlijk, maar ze weet ook dat het erbij hoort en steunt mij daarin. Soms spreek ik trouwe donateurs, die meegaan op onze boot om de golven te voelen en onze verhalen te horen. Zij zijn ongelooflijk betrokken bij ons werk. Waar wij fysiek aan de slag gaan, steunen zij ons financieel. Ik ben ze heel dankbaar, want zij zorgen er voor dat wij met veilig en eersteklas materiaal kunnen werken.